PCX'ciler ne hissediyor
Özellikle 250-260 bin TL bandından alan biri, birkaç ay sonra fiyatın ~189 bin TL’ye indiğini görünce ciddi bir şok yaşar. Şikayet platformlarında bile “72 bin TL mağduriyet” başlıkları çıkmaya başladı.
Muhtemel iç düşünceler şöyle olurdu:
- “Ben bu motoru yatırım gibi almıştım… araba gibi değer kaybetti.”
- “Biraz daha beklesem ikinci motor parasına yakın fark cebimde kalacaktı.”
- “Honda kolay kolay düşmez dediler…”
- “Bayiler stok yok diye fiyat şişirmişti demek ki.”
- “Şimdi satmaya kalksam herkes yeni fiyatı söyleyecek.”
- “Benim kredi borcu hâlâ eski fiyat üzerinden devam ediyor 😐”
- “70 bin TL’ye ekipman dizilirdi…”
- “İkinci el ilanı açsam kimse eski fiyattan bakmaz artık.”
- “Yerli üretim geleceği belliydi, neden acele ettim?”
- “Şimdi alan adam sıfırını benim ikinci elden ucuza alıyor…”
İşin psikolojik tarafı daha da sert oluyor çünkü PCX Türkiye’de uzun süre:
- “değer kaybetmeyen scooter”
- “yatırımlık motor”
- “parası sürekli artan model”
- algısıyla satıldı.
Bu yüzden ani düşüş sadece maddi değil, “yanlış zamanda aldım” hissi yaratıyor. Özellikle krediyle alanlar kendini daha kötü hissedebilir.
Bir yandan da yeni almak isteyenler şu an tam tersini düşünüyor:
- “Sonunda gerçek fiyatına geldi.”
- “Şimdi PCX tekrar mantıklı oldu.”
- “NMAX yerine tekrar PCX bakılır.”
- “Yerli üretim işe yaradı.”
Türkiye’de motosiklet piyasasında uzun süre “fiyat hep yükselir” psikolojisi vardı. Böyle sert bir düşüş olunca insanlar ilk kez elektronik ürün almış gibi hissetmeye başladı: “dün pahalıydı bugün ucuz.”